Drzewo o niemal idealnie kulistej koronie i dużych ozdobnych liściach. Stara odmiana uzyskana we Francji w 1850 roku. W pierwszych latach uprawy rośnie dosyć szybko. Po 10 latach jej korona osiąga do 1 do 2 m średnicy, starsze egzemplarze mają korony średnicy 3-5 m. Większość dostępnych w sprzedaży roślin to drzewa oferowane w formie piennej, uzyskane przez szczepienie na podkładce na wysokości około i powyżej 2 metrów. Ich cechy charakterystyczne to grube gałęzie, z których wyrastają duże, sercowate, jasnozielone liście o średnicy do 20 cm. Blaszki liściowe są osadzone na długich ogonkach. To one stanowią element ozdobny, bo w przeciwieństwie do gatunku, odmiana ‘Nana’ nie tworzy kwiatów. Bywa podatna na ataki mszyc. Latem liście mogą być porażenie przez mączniaka i choroby wywołujące plamistości. Pomimo tego drzewa te są warte uwagi i sadzenia, bo wnoszą do ogrodów powiew egzotyki. Surmia bignoniowa ‘Nana’ preferuje gleby żyzne, gliniaste lub próchniczne, przepuszczalne, umiarkowanie wilgotne, stanowiska słoneczne lub półcieniste, osłonięte od wiatru. Młode rośliny są wrażliwe na mróz i podczas surowych zim, zwłaszcza na wschodzie kraju, mogą przemarzać. W miastach, gdzie temperatura jest zwykle nieco wyższa, drzewa te sadzi się w parkach, na placach zabaw, w ogródkach oraz przy osiedlowych uliczkach. Drzewa można też uprawiać w dużych pojemnikach i wykorzystywać do dekoracji tarasów czy kawiarnianych ogródków
UWAGA! Bazy danych Związku Szkółkarzy Polskich nie mogą by traktowane jako narzędzie do przeprowadzania wyczerpujących poszukiwań na temat prawnej ochrony odmian i nazw roślin oraz dostępności roślin w ofercie szkółek. Jednocześnie informujemy, że dokładamy wszelkich starań, aby dane prezentowane w naszym serwisie były aktualne i kompletne.
