Catalpa speciosa
surmia wielkokwiatowa
Egzotycznie wyglądające drzewo o szerokiej, stożkowatej koronie, pochodzące z Ameryki Północnej. Osiąga wysokość do 30 m. Charakteryzuje się interesującymi, dużymi liśćmi sercowatego kształtu, wielkości 15-30 cm. Liście te rozwijają się dość późno, dopiero na początku V. Kwiaty białe, duże, średnicy 5 cm, z purpurowymi plamkami w gardzieli, zebrane w wiechowate kwiatostany, wydzielające ładny zapach. Kwiaty rozwijają się najwcześniej z wszystkich gatunków surmii, już na początku VII. Całe drzewo w okresie kwitnienia prezentuje się bardzo okazale. Z kwiatów powstają długie, zwisające z gałęzi, strąki, do 40 cm dł., które zdobią drzewo przez całą zimę. Gatunek ten jest dość odporny na mrozy, chociaż należy unikać uprawy w najzimniejszych regionach kraju, na wschodzie. Wymaga gleb żyznych, głębokich i umiarkowanie wilgotnych. Pędy egzemplarzy posadzonych na słabszych glebach szybciej drewnieją przed zimą. Najlepiej wybierać miejsca słoneczne, osłonięte. Należy unikać stanowisk, gdzie poprzednio występowała choroba grzybowa wywołana przez Verticillium alboatarium. Drzewa wytrzymałe na warunki miejskie i zanieczyszczenia powietrza.
| zasięg geograficzny | Wschodnia część Ameryki Północnej |
| grupa roślin | liściaste |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |
