Celtis occidentalis
wiązowiec zachodni
pokrój: drzewiasty rozłożysty
pokrój: nieregularny
nasłonecznienie: stanowisko słoneczne
ph podłoża: roślina tolerancyjna
Duże drzewo o szerokiej, rozłożystej koronie pochodzące z Ameryki Północnej. Pokrój nieregularny. Cienkie młode gałęzie zwisające. W ojczyźnie dorasta do 35 m wys. W naszym klimacie rośnie powoli i osiąga do 25 m wys. Kora charakterystyczna, korkowata i chropawa. Liście jasnozielone, wydłużone, piłkowane, 5-12 cm dł, jesienią jasnożółte. Owoce kuliste, 7-10 mm śr., na szypułkach, mało ozdobne. Późny rozwój na wiosnę. W młodości nieco wrażliwe na mrozy, w surowsze zimy przemarzają młode pędy. Bardzo odporne na suszę i zanieczyszczenie powietrza. Niewybredne, co do gleby. W krajach południowych powszechnie stosowane jako drzewo uliczne. U nas polecane do cieplejszych rejonów jako drzewo parkowe.
| zasięg geograficzny | Ameryka Północna, Stany Zjednoczone poza zach. i pd.-zach. stanami |
| pochodzenie | pierwsza publikacja: Carolus Linnaeus (1707–1778) 1753 |
| grupa roślin | liściaste |
| grupa użytkowa | liściaste drzewa |
| forma | drzewo |
| siła wzrostu | wzrost typowy dla gatunku |
| pokrój | drzewiasty rozłożysty nieregularny |
| docelowa wysokość | powyżej 20 |
| barwa liści (igieł) | ciemnozielone |
| zimozieloność liści (igieł) | liście opadające na zimę |
| nasłonecznienie | stanowisko słoneczne |
| wilgotność | roślina tolerancyjna |
| ph podłoża | roślina tolerancyjna |
| rodzaj gleby | roślina tolerancyjna |
| walory | odporność na zanieczyszczenia |
| zastosowanie | parki zadrzewienia krajobrazowe drzewo alejowe parkowe |
| strefa | 5a |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |
