Chamaecyparis nootkatensis 'Aureovariegata'

Średniej wielkości drzewo rosnące w kształcie miej lub bardziej regularnego stożka, osiągające po 10 latach uprawy 2 m wysokości. U młodych roślin korony stosunkowo luźne, z wiekiem stają się mocniej zabudowane, wyraźnie dwubarwne. Boczne gałązki zwisające, płasko rozgałęzione, sinozielone z licznymi odbarwieniami. Fragmenty gałązek pozbawione chlorofilu kremowo żółte, intensywnie wybarwione na młodych przyrostach, latem jaśniejsze, zimą często brązowieją. Wystawione na słońce podczas bezchmurnej, mroźnej pogody często ulegają uszkodzeniu, ale z nadejściem wiosny ponownie pojawiają się na nowych przyrostach. Całe rośliny są pstre i zwracają na siebie uwagę. Drzewo łatwe w uprawie, mało wymagające w stosunku do gleby, ale nieco bardziej wrażliwe na silny mróz niż odmiany o jednolicie zielonych gałązkach. Najlepiej rośnie w miejscach wilgotnych, słonecznych lub lekko ocienionych, osłoniętych od wiatru. Odmiana polecana do uprawy w ogrodach przydomowych, sadzona pojedynczo na miejscach eksponowanych lub w zestawieniach kolorystycznych z innymi roślinami iglastymi.

autorzy opisu tekstowego: Grzegorz Falkowski; Związek Szkółkarzy Polskich

grupa roślin

STREFA	Temp. minimalne
5B	-26°C / -23°C
6a	-23°C / -21°C
6b	-20°C / -18°C
7a	-18°C / -15°C
7b	-15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Grzegorz Falkowski Związek Szkółkarzy Polskich