Chamaecyparis obtusa
cyprysik tępołuskowy
Początkowo krzew, później małych rozmiarów drzewo. W Polsce dorasta do 15 m wysokości, w ojczyźnie (w Japonii) do 40 m. Korona szerokostożkowata. Rozgałęzienia płaskie, przewijające. Łuski tępo zakończone, z wierzchu ciemnozielone, od spodu z wyraźnymi białymi liniami tworzącymi wzór Y. Szyszki 8-12 mm średnicy, przed dojrzeniem o jasnozielonym zabarwieniu, dojrzałe jasnobrązowe. Zastosowanie w większych ogrodach, naturalistycznych nasadzeniach, również w zieleni osiedlowej, założeniach parkowych, szczególnie w starych rewitalizowanych parkach. Drzewo do Europy introdukowane przez P.F. von Siebolda w 1861 roku, wkrótce po tym sprowadzone do Polski, do Kórnika.
| zasięg geograficzny | Japonia |
| pochodzenie | pierwsza publikacja: Endlicher 1847 |
| grupa roślin | iglaste |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |
