Dianthus barbatus

Dianthus barbatus

goździk brodaty

Tradycyjnie klasyfikowany jako roślina dwuletnia, jednak w ogrodach uprawiany zazwyczaj jako krótkowieczna bylina, 2-4-letnia. Ceniona głównie ze względu na urocze, pachnące kwiaty, a także łatwość uprawy (gatunek bywa nazywany goździkiem kamiennym; znany jest już od Starożytności). Rośliny dorastają do wysokości 20-50 cm. Mają lancetowato-eliptyczne liście, osadzone na dość kruchych łodygach. Kwiaty skupione są w płaskich, baldachokształtnych wierzchotkach i mają żywe barwy (zwłaszcza u odmian) – przeważnie w odcieniach różu i czerwieni, często z kontrastowym oczkiem, oraz białe. Kwitnienie jest długotrwałe – zazwyczaj od VI do VIII; można je przedłużyć, usuwając przekwitłe kwiatostany. Kwiaty cięte goździka brodatego są chętnie ścinane do bukietów (pąki powinny być w pełni rozwinięte). Podstawowym jego zastosowaniem są jednak rabaty i kwietniki, na których można tworzyć atrakcyjne, pachnące dywany. Mniej formalne użycie polecane jest w ogrodach przydomowych, w tym wiejskich. Goździk brodaty wabi owady pożyteczne, toteż nadaje się do ogrodów „ekologicznych”, a także zapachowych. Współczesne odmiany (mieszańce) miewają jednak kwiaty słabo pachnące, ale za to wyróżniają się np. bardziej zwartym pokrojem, wyrównaniem roślin i jeszcze dłuższym, wcześniejszym kwitnieniem. Rośliny, niezależnie od odmiany, są bardzo chętnie zjadane przez ślimaki. Mogą też być porażane przez choroby grzybowe – m.in. uwiąd, któremu sprzyja zbyt wilgotne podłoże i zacienione stanowisko. Choć goździk ten znosi półcień, lepiej rośnie i kwitnie w słońcu, ale w glebie stale umiarkowanie wilgotnej. Podłoże powinno być lekko alkaliczne, wapienne. Ciekawostką jest wykorzystywanie kwiatów goździka brodatego (po odcięciu gorzkiej nasady płatków) do celów kulinarnych, np. do potraw z owoców morza, a także deserów (lody, ciastka, owocowe sałatki).

autorzy: Alicja Cecot; , Związek Szkółkarzy Polskich;

zasięg geograficzny Chiny, Korea Północna, środkowa, wschodnia i południowa Europa
grupa roślin byliny
grupa użytkowa byliny
forma bylina
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój kępiasty
docelowa wysokość od 0,2 m do 0,5 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście półzimozielone
rodzaj kwiatów pachnące
kwiatostan
barwa kwiatów białe
bordowe
czerwone
purpurowe
różowe
wielobarwne
pora kwitnienia czerwiec
lipiec
sierpień
nasłonecznienie stanowisko półcieniste
stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
roślina tolerancyjna
ph podłoża odczyn zasadowy
rodzaj gleby roślina tolerancyjna
strefa 4

autorzy: Alicja Cecot; , Związek Szkółkarzy Polskich;

Podział na strefy - rozwiń
Mapa polski

zachodnio-pomorskie pomorskie lubuskie wielkopolskie dolnośląskie kujawsko-pomorskie łódzkie opolskie warmińsko-mazurskie mazowieckie małopolskie śląskie podkarpackie lubelskie podlaskie świętokrzyskie
pokaż wszystkie
Producenci

Statystyka

Katalog zawiera:

10721 roślin

8612 roślin w produkcji

17152 zdjęć

7439 opisów

Ostatni wpis:

2021-10-25
abeliofylum koreańskie

Użytkowników online:

104 użytkownik online

Poznaj również...

UWAGA! Bazy danych Związku Szkółkarzy Polskich nie mogą by traktowane jako narzędzie do przeprowadzania wyczerpujących poszukiwań na temat prawnej ochrony odmian i nazw roślin oraz dostępności roślin w ofercie szkółek. Jednocześnie informujemy, że dokładamy wszelkich starań, aby dane prezentowane w naszym serwisie były aktualne i kompletne.

Copyright © 2013 Związek Szkółkarzy Polskich Wszelkie Prawa Zastrzeżone


projekt i realizacja: agencja reklamowa niceday