Dryopteris wallichiana
nerecznica Wallicha
Duża, majestatyczna paproć, często zaliczana do najpiękniejszych gatunków nerecznic, w naszych warunkach jednak dość trudna w uprawie. Wynika to głównie z racji jej pochodzenia. W naturze, w południo-wschodniej Azji, Ameryce Południowej i Środkowej, zasiedla bowiem górskie, często zamglone, chłodne i wilgotne lasy. Tworzy duże kępy zimozielonych, lejkowatych liści, osiągające u nas zazwyczaj nie więcej niż 90 cm wysokości, w rejonach naturalnego występowania – nawet do 120 cm. Ponieważ nie tworzy odrostów i rozmnaża się głównie za pomocą zarodników, zazwyczaj rośnie pojedynczo, tylko z rzadka tworzy kolonie. Liście pojedynczo pierzastozłożone, ciemnozielone z długimi, wąskimi, ząbkowanymi listkami. Nie są zróżnicowane na płonne i zarodnionośne. Ogonki oraz osadki liściowe bardzo ciemne, niemal czarne, ładnie kontrastują z zielenią liści. Najlepiej rośnie w warunkach chłodnego, wilgotnego lata, na stanowiskach lekko ocienionych. Wymaga gleb stale umiarkowanie wilgotnych, ale nie mokrych, przepuszczalnych, lekko kwaśnych i zasobnych w substancje organiczne. Ze względu na zapotrzebowanie na wilgoć w powietrzu najlepiej sadzić ją blisko oczek wodnych lub strumieni. Nie jest zbyt odporna na mróz i na zimę należy ją zabezpieczać, np. stroiszem. Efektowna jako soliter w ogrodach leśnych, naturalistycznych i na ocienionych rabatach.
| zasięg geograficzny | Południowo-wschodnia Azja, Ameryka Południowa, Ameryka Środkowa |
| grupa roślin | byliny |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |
