Ginkgo biloba 'Saratoga'

Ginkgo biloba 'Saratoga'

miłorząb dwuklapowy 'Saratoga'

Synonim pol.: miłorząb chiński 'Saratoga'

Wolno rosnące drzewo o piramidalnym pokroju, tworzące gęstą koronę oraz ciekawych, różnorodnych kształtach liści. W ciągu 10 lat uprawy osiąga 3-4 m wysokości i 1,5–2,5 m szerokości. Cechą charakterystyczną odmiany jest dobrze widoczna, typowa heterofilia, czyli różnopostaciowość liści. Na jednym drzewie są zarówno liście typowe dla gatunku: wachlarzowate, widlasto unerwione, głęboko wcięte na wierzchu, ciemnozielone, skórzaste, osadzone na długim ogonku, a także zmodyfikowane: bardzo mocno postrzępione, wąskie, trójkątne, wydłużone i niemal nitkowate. Liczne, zwisające i kołyszące się na wietrze liście sprawiają wrażanie „przewiewnej” korony. Jesienią liście spektakularnie przebarwiają się na jasnożółty kolor. Podobnie jak u gatunku drzewo tworzy nagie, żółtobrązowe długopędy oraz wałeczkowate krótkopędy, pokryte licznymi bliznami po opadłych liściach. Krótkopędy są jednak znacznie mniejsze i cieńsze, niż u gatunku. Pąki są brązowe, szerokostożkowate, okryte łuskami. Jest to klon męski, tworzy wyłącznie kwiaty męskie pojawiające się w kwietniu i maju, nie zawiązuje nasion. Wymaga gleby żyznej, dostatecznie wilgotnej, ale przepuszczalnej, o odczynie lekko kwaśnym (pH 5–6). Stanowisko słoneczne, ciepłe, osłonięte od wiatru. W młodym wieku wymaga okrycia na zimę, zarówno systemu korzeniowego, jak i korony. Roślina wrażliwa na mechaniczne uszkodzenie korzeni. Nie stosować nawozów zawierających wapń. Odmiana uzyskana w Saratoga Horticultural Research Foundation w Kalifornii w USA w 1975 roku. Jak większość odmian toleruje gleby miejskie oraz znosi zanieczyszczone powietrze. Odmiana warta szerokie popularyzacji, zwłaszcza w miastach, gdyż nie zawiązuje nasion i nie zaśmieca ulic ani chodników. Polecana do uprawy w ogrodach przydomowych i parkach.

autorzy: Tomasz Dymny; , Związek Szkółkarzy Polskich;

pochodzenie odkrywca, hodowca (selekcjoner): Saratoga Horticultural Research Foundation, Kalifornia USA; wprowadzenie do handlu: 1975 r.
grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma drzewo
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój nieregularny
szerokostożkowy
docelowa wysokość od 5 m do 10 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
nasłonecznienie stanowisko półcieniste
stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn lekko kwaśny
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
roślina tolerancyjna
walory ciekawy pokrój
ładne jesienne zabarwienie
odporność na zanieczyszczenia
ozdobne z liści/igieł
zastosowanie ogrody przydomowe
parki
zieleń publiczna
ogrody orientalne
soliter (pojedynczo)
strefa 5a

autorzy: Tomasz Dymny; , Związek Szkółkarzy Polskich;

Podział na strefy - rozwiń
CedThumbnails
UWAGA! Bazy danych Związku Szkółkarzy Polskich nie mogą by traktowane jako narzędzie do przeprowadzania wyczerpujących poszukiwań na temat prawnej ochrony odmian i nazw roślin oraz dostępności roślin w ofercie szkółek. Jednocześnie informujemy, że dokładamy wszelkich starań, aby dane prezentowane w naszym serwisie były aktualne i kompletne.

Copyright © 2013 Związek Szkółkarzy Polskich Wszelkie Prawa Zastrzeżone


projekt i realizacja: agencja reklamowa niceday