Glyceria maxima
manna mielec
Gatunek bylinowej trawy występujący na wilgotnych łąkach i wokół zbiorników wodnych oraz wolno płynących strumieni w całej Europie oraz Azji, pospolity także w Polsce. Tworzy luźne kępy rozrastające się szeroko za pomocą podziemnych rozłogów. Dorasta, zależnie od warunków, do wysokości 100-200 cm. Liście szarozielone o długości do 70 cm i szerokości do 5 cm. Część łodyg wytwarza w czerwca do sierpnia luźne wiechy kwiatostanowe, o długości 20-40 cm, początkowo zielone, potem brązowo-fioletowe. Roślina najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych lub lekko ocienionych, w stale wilgotnym lub mokrym podłożu. Może rosnąć w wodzie o głębokości do 10 cm. Rozwija się szybko i może być ekspansywna. Aby ograniczyć jej rozprzestrzenianie, należy ją sadzić w głębokich, wkopanych w podłoże pojemnikach, pozbawionych dna, np. rurach drenarskich o dużej średnicy. Trawa przydatna na brzegi zbiorników wodnych i strumieni, do zestawień naturalistycznych i ogrodów deszczowych. Ze względu na wytwarzanie dużej ilości zielonej masy sprawdzi się w nasadzeniach przeznaczonych do filtracji wody z nadmiaru związków mineralnych, np. w szkółkach i przy szklarniach z zamkniętym obiegiem
| zasięg geograficzny | Europa, Azja |
| grupa roślin | byliny |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |
