Hydrangea macrophylla 'Nikko Blue'

Hydrangea macrophylla 'Nikko Blue'

hortensja ogrodowa 'Nikko Blue'

Atrakcyjny, niski krzew o sezonowych liściach, sztywnych i wyprostowanych pędach zwieńczonych latem kulistymi, niebieskimi kwiatostanami. Odmiana uzyskana w Japonii przed 1970 r z krzyżowania H. macrophylla i H. serrata, charakteryzująca się umiarkowanym tempem wzrostu. Osiąga nieco ponad 1 m wysokości i podobną szerokość. Pędy grube, nierozgałęzione, czerwonawe, zdrewniałe w dolnych partiach. Liście eliptyczne, ciemnozielone z jaśniejszymi nerwami, brzegiem piłkowane, mięsiste, o krótkich, grubych ogonkach. Kwiaty wyłącznie płonne zebrane w szczytowe, kuliste kwiatostany o średnicy około 15 cm. Pojedyncze kwiaty są zbudowane z 4 romboidalnych, zachodzących na siebie płatków o gładkich brzegach. Pod względem botanicznym płatki te są rozrośniętymi działkami kielicha. Barwa kwiatów zmienia się w zależności od odczynu podłoża. Na glebach kwaśnych kwiaty są niebieskie, na lekko kwaśnych i obojętnych – niebieskawo-różowe. Dosyć często zdarza się, że kwiatostany w obrębie jednego krzewu różnią się intensywnością i odcieniem zabarwienia, od seledynowych i błękitnych (rozwijające się kwiatostany), przez niebieskie do różowych. Kwiaty pojawiają się przede wszystkim na pędach ubiegłorocznych, od czerwca do sierpnia. Zawiązują się latem poprzedniego roku, dlatego pędów nie należy wiosną przycinać, a jedynie usuwać pędy stare, przemarznięte i suche. Odmiana ‘Nikko Blue’ należy do grupy odmian powtarzających kwitnienie. Hortensje z tej grupy kwitną najpierw z pąków zawiązanych w roku poprzednim, a następnie, późnym latem i jesienią, na pędach tegorocznych, z pąków kwiatowych, które się utworzyły późną wiosną u podstawy pędów. Krzew łatwy w uprawie. Najlepiej rośnie na glebach przepuszczalnych, próchniczych, o kwaśnym odczynie podłoża, stale umiarkowanie wilgotnych, zwłaszcza w czasie letnich upałów. Stanowiska słoneczne, lekko ocienione lub cieniste, osłonięte przed wiatrem. Na zimę krzewy wymagają zabezpieczenia przed przemarzaniem. Na zachodzie kraju zwykle dobrze zimują, bez okrywania. Odmiana polecana do uprawy w ogrodach przydomowych, na rabatach bylinowych i w towarzystwie niewysokich krzewów liściastych oraz iglastych. Nadaje się do uprawy w pojemnikach, na kwiat cięty oraz do zasuszania. Do zasuszania należy wybierać kwiatostany w pełni dojrzałe, najlepiej tuż przed końcem kwitnienia, wtedy dobrze zachowują swój kształt i barwę.

autorzy: Grzegorz Falkowski; , Związek Szkółkarzy Polskich;

pochodzenie wprowadzenie do handlu: przed 1970
grupa roślin liściaste
grupa użytkowa liściaste krzewy
forma krzew
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój półkulisty
docelowa wysokość od 0,5 m do 1 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów kwiatostan
barwa kwiatów niebieskie
wielobarwne
pora kwitnienia czerwiec
lipiec
sierpień
wrzesień
nasłonecznienie stanowisko cieniste
stanowisko półcieniste
stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn kwaśny
odczyn lekko kwaśny
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
próchniczna
walory ozdobne z kwiatów
ozdobne z liści/igieł
zastosowanie ogrody przydomowe
parki
zieleń publiczna
ogrody orientalne
rabaty
pojemniki
kwiaty cięte
suche bukiety
w grupach
soliter (pojedynczo)
strefa 6a

autorzy: Przemysław Bąbelewski; , Związek Szkółkarzy Polskich;

Podział na strefy - rozwiń
CedThumbnails
UWAGA! Bazy danych Związku Szkółkarzy Polskich nie mogą by traktowane jako narzędzie do przeprowadzania wyczerpujących poszukiwań na temat prawnej ochrony odmian i nazw roślin oraz dostępności roślin w ofercie szkółek. Jednocześnie informujemy, że dokładamy wszelkich starań, aby dane prezentowane w naszym serwisie były aktualne i kompletne.

Copyright © 2013 Związek Szkółkarzy Polskich Wszelkie Prawa Zastrzeżone


projekt i realizacja: agencja reklamowa niceday