Aesculus flava
kasztanowiec żółty
Drzewo pochodzące ze wschodnich rejonów Ameryki Północnej. W naturze dorasta do 20-35 m wys. W Europie osiąga do 20 m wys. Korona szeroka, owalna. Gałęzie u starych egzemplarzy lekko obwisające. Pędy jasnobrązowe z szarym nalotem. Pąki suche, cynamonowobrązowe. Liście sezonowe, pięciopalczaste (czasami 7), ciemnozielone, o brzegach gęsto i drobno piłkowanych. Liście przebarwiają się jesienią na żółto i dość wcześnie opadają. Kwiaty bladożółte lub zielonkawożółte, z dzwonkowatym kielichem, zebrane w krótkie, wiechowate kwiatostany, 15 cm dł., koniec V. Owoce jasnobrązowe, małe, 3 cm śr., w osłonie bez kolców. Kasztanowiec żółty dobrze rośnie na głębokich, gliniastych glebach dobrze odwodnionych, ale nie jest zbyt wybredny. Może rosnąć w półcieniu. Wykazuje większą odporność na choroby, plamistość liści i mączniaka, niż inne gatunki kasztanowca. Mniej dekoracyjny niż kasztanowiec biały, ale bardziej właściwy dla zieleni miejskiej.
| zasięg geograficzny | Ohio Valley i Appalachy we wschodniej części Stanów Zjednoczonych |
| pochodzenie | pierwsza publikacja: Daniel Carlsson Solander (1733 – 1782) 1778 |
| grupa roślin | liściaste |
| grupa użytkowa | liściaste drzewa |
| forma | drzewo |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |