Juncus effusus
sit rozpierzchły
Zimozielona bylina spotykana na terenach wilgotnych na wszystkich kontynentach poza Antarktydą. Tworzy rozrastające się za pomocą krótkich kłączy wzniesione od dołu i rozszerzone u góry kępy cylindrycznych, jasnozielonych do żółtawych, gładkich i pozbawionych liści łodyg, dorastających do wysokości 50-120 cm. W naszych warunkach są zazwyczaj półzimozielone. Wierzchotkowate, początkowo żółtozielone, potem brązowe kwiatostany tworzą się z boku łodygi, blisko wierzchołka w lipcu i sierpniu. Owocem jest jajowata torebka wypełniona drobnymi nasionami. Chociaż rośliny wydają się sztywne i szorstkie, w rzeczywistości są miękkie w dotyku. Najlepiej rosną na stanowiskach słonecznych lub lekko ocienionych. Nie są wymagające wobec podłoża, pod warunkiem, że będzie ono stale wilgotne i najlepiej o odczynie kwaśnym do obojętnego. Wiosną można przyciąć łodygi uszkodzone zimą przez mróz lub całe rośliny przy ziemi. Mogą rosnąć w wodzie o głębokości do około 10 cm. Roślina w pełni odporna na mróz, przydatna do sadzenia na terenach wilgotnych, bagiennych i brzegach zbiorników wodnych. Ponieważ w miarę dobrze znosi przejściowe, krótkie okresy suszy, nadaje się również na wilgotne rabaty. Może być ekspansywna i w optymalnych warunkach dość szybko rozprzestrzenia się za pomocą kłączy oraz nasion. Aby ograniczyć rozrastanie się, można ją uprawiać w pojemnikach zanurzonych po krawędzie w podłożu lub w wodzie. Przydatna do zestawień naturalistycznych, ogrodów deszczowych oraz umacniania wilgotnych brzegów zbiorników wodnych. Do sadzenia w grupach po 9 roślin 1 m2.
| zasięg geograficzny | Wszystkie kontynenty poza Antarktydą |
| grupa roślin | byliny |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |
