Juniperus communis 'Effusa'
jałowiec pospolity 'Effusa'
Karłowa odmiana o pokroju płożącym i umiarkowanej sile wzrostu. Po 10 latach uprawy osiąga 0,2 m wysokości i 2 m szerokości. Pędy ścielące się po ziemi we wszystkich kierunkach. Gałązki wzniesione i rozpostarte, zachodzące na siebie dachówkowato. Igły długości 5-10 mm, płaskie, u góry zielone, od spodu srebrzystobiałe, słabo kłujące, ułożone wzdłuż pędów i do nich przylegające. Świetna odmiana okrywowa, tworząca zwarte i gęste kobierce, zwykle pozostające zielone w okresie zimy. Wymagania glebowe i wilgotnościowe niewielkie. Krzew odporny na suszę i mróz. Polecany do uprawy na miejscach słonecznych w ogrodach przydomowych i na skalniakach.
| pochodzenie | pierwsza publikacja: den Ouden 1949; odkrywca, hodowca (selekcjoner): odmiana uzyskana około 1944 roku w Gimborn Arboretum Holandia; wprowadzenie do handlu: H. den Ouden 1944 Boskoop, Holandia |
| grupa roślin | iglaste |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |
