Larix ×marschlinsii

Duże, szybko rosnące drzewo o prostej, masywnej strzale i stożkowej, szerokiej koronie. Jest to mieszaniec międzygatunkowy modrzewia japońskiego (Larix kaempferi) z modrzewiem europejskim (Larix decidua). Posiada cechy pośrednia obu gatunków. W pierwszym pokoleniu takie mieszańce charakteryzują się heterozyjnym, szybkim wzrostem i wysoką zdrowotnością (są odporne na raka modrzewiowego). Jednak już w drugim pokoleniu uzyskanym z nasion pierwszego pokolenia efekt heterozji maleje. Modrzew eurojapoński tworzy szyszki o cechach pośrednich tj. łuski są odchylone bardziej niż u modrzewia europejskiego, jednak nie są tak wyraźnie odwinięte jak u modrzewia japońskiego. Igły są miękkie, delikatne, mają około 3,5 cm długości, są niebieskawozielone. Jesienią przebarwiają się na złocisty kolor i opadają. Szpilki na krótkopędach zebrane są w pęczki po kilkadziesiąt sztuk, na długopędach są zaś pojedyncze i ustawione skrętolegle. Pędy są zróżnicowane na cienkie długopędy oraz bardzo krótkie krótkopędy; są jasne, żółte i błyszczące, bez nalotu. Modrzew jest drzewem jednopiennym tj. na jednym osobników występują zarówno kwiaty męskie jaki i żeńskie. Tak jak inne drzewa nagonasienne jest rośliną wiatropylną. Drzewo światłolubne, ale dobrze też rośnie w półcieniu. Preferuję przeciętną glebę ogrodową o odczynie kwaśnym, przepuszczalną o umiarkowanej wilgotności. Jest odporny na niskie temperatury. Ze względu na szybki wzrost, większą odporność na choroby oraz niekorzystne warunki atmosferyczne i miejskie polecany na tereny przemysłowe oraz do miast. Wykorzystywany na duże, formowane żywopłoty, szpalery oraz osłony przeciwwiatrowe. Gatunek znaleziony w Szkocji stąd nazywany również bywa modrzewiem szkockim. Mieszaniec uzyskany w Murten (Morat) w Szwajcarii w 1901 r. z nasion modrzewia japońskiego.

autorzy opisu tekstowego: Tomasz Dymny; Związek Szkółkarzy Polskich

grupa roślin

iglaste

STREFA	Temp. minimalne
5B	-26°C / -23°C
6a	-23°C / -21°C
6b	-20°C / -18°C
7a	-18°C / -15°C
7b	-15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Tomasz Dymny Związek Szkółkarzy Polskich