Larix ×marschlinsii

Larix ×marschlinsii

Synonim lac.: Larix eurolepis

modrzew Marschlinsa

Synonim pol.: modrzew szkocki

Duże, szybko rosnące drzewo o prostej, masywnej strzale i stożkowej, szerokiej koronie. Jest to mieszaniec międzygatunkowy modrzewia japońskiego (Larix kaempferi) z modrzewiem europejskim (Larix decidua). Posiada cechy pośrednia obu gatunków. W pierwszym pokoleniu takie mieszańce charakteryzują się heterozyjnym, szybkim wzrostem i wysoką zdrowotnością (są odporne na raka modrzewiowego). Jednak już w drugim pokoleniu uzyskanym z nasion pierwszego pokolenia efekt heterozji maleje. Modrzew eurojapoński tworzy szyszki o cechach pośrednich tj. łuski są odchylone bardziej niż u modrzewia europejskiego, jednak nie są tak wyraźnie odwinięte jak u modrzewia japońskiego. Igły są miękkie, delikatne, mają około 3,5 cm długości, są niebieskawozielone. Jesienią przebarwiają się na złocisty kolor i opadają. Szpilki na krótkopędach zebrane są w pęczki po kilkadziesiąt sztuk, na długopędach są zaś pojedyncze i ustawione skrętolegle. Pędy są zróżnicowane na cienkie długopędy oraz bardzo krótkie krótkopędy; są jasne, żółte i błyszczące, bez nalotu. Modrzew jest drzewem jednopiennym tj. na jednym osobników występują zarówno kwiaty męskie jaki i żeńskie. Tak jak inne drzewa nagonasienne jest rośliną wiatropylną. Drzewo światłolubne, ale dobrze też rośnie w półcieniu. Preferuję przeciętną glebę ogrodową o odczynie kwaśnym, przepuszczalną o umiarkowanej wilgotności. Jest odporny na niskie temperatury. Ze względu na szybki wzrost, większą odporność na choroby oraz niekorzystne warunki atmosferyczne i miejskie polecany na tereny przemysłowe oraz do miast. Wykorzystywany na duże, formowane żywopłoty, szpalery oraz osłony przeciwwiatrowe. Gatunek znaleziony w Szkocji stąd nazywany również bywa modrzewiem szkockim. Mieszaniec uzyskany w Murten (Morat) w Szwajcarii w 1901 r. z nasion modrzewia japońskiego.

autorzy: Tomasz Dymny; , Związek Szkółkarzy Polskich;

grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma drzewo
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój drzewiasty wyprostowany
szerokostożkowy
docelowa wysokość od 15 m do 20 m
barwa liści (igieł) szare, niebieskawe, srebrzyste
ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) igły opadające na zimę
owoce czerwone
ozdobne
szyszki, szyszkojagody
nasłonecznienie stanowisko półcieniste
stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
podłoże wilgotne
ph podłoża odczyn kwaśny
odczyn lekko kwaśny
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
próchniczna
walory ciekawy pokrój
ładne jesienne zabarwienie
odporność na zanieczyszczenia
ozdobne z liści/igieł
zastosowanie ogrody przydomowe
parki
zadrzewienia krajobrazowe
rekultywacja
zieleń publiczna
drzewo alejowe parkowe
szpaler
żywopłot
w grupach
soliter (pojedynczo)
strefa 4

autorzy: Tomasz Dymny; , Związek Szkółkarzy Polskich;

Podział na strefy - rozwiń
Mapa polski

zachodnio-pomorskie pomorskie lubuskie wielkopolskie dolnośląskie kujawsko-pomorskie łódzkie opolskie warmińsko-mazurskie mazowieckie małopolskie śląskie podkarpackie lubelskie podlaskie świętokrzyskie
pokaż wszystkie
Producenci

Statystyka

Katalog zawiera:

10114 roślin

7907 roślin w produkcji

12876 zdjęć

6876 opisów

Ostatni wpis:

2019-10-31
Abies fraseri

Użytkowników online:

70 użytkownik online

Poznaj również...

UWAGA! Bazy danych Związku Szkółkarzy Polskich nie mogą by traktowane jako narzędzie do przeprowadzania wyczerpujących poszukiwań na temat prawnej ochrony odmian i nazw roślin oraz dostępności roślin w ofercie szkółek. Jednocześnie informujemy, że dokładamy wszelkich starań, aby dane prezentowane w naszym serwisie były aktualne i kompletne.

Copyright © 2013 Związek Szkółkarzy Polskich Wszelkie Prawa Zastrzeżone


projekt i realizacja: agencja reklamowa niceday