Phlox 'Starfire'

Phlox 'Starfire'

floks 'Starfire'

Synonim pol.: płomyk 'Starfire'

Grupa Paniculata

Bylina o wzniesionym, zwartym pokroju i dekoracyjnych, wyrazistych, pomarańczowoczerwonych kwiatach zebranych na szczytach pędów w mocno rozgałęzionych, gęstych kwiatostanach typu baldachogrona. Odmiana wyhodowana w Holandii w 1937 roku, rozpowszechniona i dosyć popularna w ogrodach przydomowych, określana jako jedna z najwartościowszych odmian floksa. Rośliny tworzą okazałe kępy dorastające do 90 cm wysokości. Pędy są proste, ciemnopurpurowe, pokryte ciemnozielonymi, jajowatolancetowatymi liśćmi o lekko czerwonawym odcieniu. Blaszki liściowe są całobrzegie i ostro zakończone. Kwiaty mają 2 do 3 cm średnicy, składają się z pięciu szkarłatnych płatków korony tworzących u podstawy długą rurkę, na szczycie równomiernie rozpostartych, łopatkowatych i lekko na siebie zachodzących. Rośliny kwitną od lipca do końca sierpnia. W stosunku do innych odmian rośliny wymagają gleby żyznej, umiarkowanie wilgotnej i przepuszczalnej, stanowisk słonecznych do półcienistych. Niestety zdarza się, że liście mogą być porażane przez mączniaka prawdziwego. Rozwojowi choroby sprzyja wilgotna pogoda oraz sadzenie roślin w cieniu i w zbyt dużym zagęszczeniu. Usuwanie przekwitłych kwiatostanów stymuluje rośliny do ponownego kwitnienia. Wiosną zaschnięte pędy należy przycinać nisko przy ziemi. Bylina całkowicie odporna na mróz. Kwiatostany tej odmiany bardzo ładnie wyglądają w wazonie i są trwałe, dlatego idealnie nadają się na kwiat cięty. Rośliny można wykorzystywać do tworzenia barwnych szpalerów wzdłuż ścieżek w ogrodach prywatnych oraz zieleni miejskiej. Najładniej prezentują się sadzone w grupach od kilku do kilkunastu sztuk wraz z innymi bylinami. Odmiana wyróżniona nagrodą Award of Garden Merit przyznawaną przez brytyjskie Królewskie Towarzystwo Ogrodnicze RHS roślinom o szczególnej wartości uprawnej i dekoracyjnej.

autorzy: Małgorzata Kunka; , Związek Szkółkarzy Polskich;

grupa roślin byliny
grupa użytkowa byliny
forma bylina
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój kępiasty
docelowa wysokość od 0,5 m do 1 m
barwa liści (igieł) czerwone i purpurowe
ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów pojedyncze
kwiatostan
barwa kwiatów czerwone
pora kwitnienia lipiec
sierpień
wrzesień
nasłonecznienie stanowisko półcieniste
stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża roślina tolerancyjna
rodzaj gleby próchniczna
gliniasta
walory pachnące kwiaty
ozdobne z kwiatów
zastosowanie ogrody przydomowe
rabaty
kwiaty cięte
w grupach
nagrody Award of Garden Merit (AGM) przyznawana przez brytyjskie Królewskie Towarzystwo Ogrodnicze (RHS) wartościowym roślinom ogrodowym
strefa 4

autorzy: Małgorzata Kunka; , Związek Szkółkarzy Polskich;

Podział na strefy - rozwiń
UWAGA! Bazy danych Związku Szkółkarzy Polskich nie mogą by traktowane jako narzędzie do przeprowadzania wyczerpujących poszukiwań na temat prawnej ochrony odmian i nazw roślin oraz dostępności roślin w ofercie szkółek. Jednocześnie informujemy, że dokładamy wszelkich starań, aby dane prezentowane w naszym serwisie były aktualne i kompletne.

Copyright © 2013 Związek Szkółkarzy Polskich Wszelkie Prawa Zastrzeżone


projekt i realizacja: agencja reklamowa niceday