Pinus contorta
sosna wydmowa
Północnoamerykańska sosna o dużym zasięgu i dużej zmienności. Rośnie wolniej niż sosna pospolita. Niektóre odmiany geograficzne rosną krzaczasto z pokrzywionymi pniami, do kilku metrów wysokości, inne tworzą prostą strzałę do 35 m. Igły żywozielone, grube, krótkie, 3-6 cm dł., często skręcone wzdłuż osi, zebrane w pęczki po 2. Szyszki małe, niesymetryczne, 3-7 cm. Gatunek niewybredny, zasiedla zarówno bagna i torfowiska na Alasce jak i piaski nadmorskie w Kolumbii Brytyjskiej. Może rosnąć na słabych glebach, ale w miejscach słonecznych, o dużej wilgotności powietrza. Całkowicie odporny na niskie temperatury. Sosna pionierska na tereny zdegradowane, u nas zbyt rzadko stosowana.
| zasięg geograficzny | zachodnia część Ameryki Północnej, od Alaski do Kaliforni, od p.m. do 3450 m n.p.m (Góry Skaliste) |
| pochodzenie | pierwsza publikacja: David Douglas (1798–1834) ex John Claudius Loudon (1783–1843) 1838; wprowadzenie do handlu: David Douglas 1831 Anglia |
| grupa roślin | iglaste |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |
