Nieprawidłowa nazwa zbiorowa dla grupy odmian sosny czarnej o kolumnowym lub stożkowym pokroju. Wszystkie wykazują wspólne cechy. Pokrój początkowo kolumnowy, z czasem staje się w różnym stopniu stożkowaty lub jajowaty. Pędy skierowane do góry, mocno zagęszczone, grube, zakończone dużym, jasnym pączkiem. Dorastają do 20-25 m wysokości i kilku m szerokości. Roczne przyrosty do 40 cm. Igły długie, sztywne, ciemnozielone, zebrane po dwie. Dobra sosna do miast, nie zajmuje dużo miejsca, jest bardzo odporna na zanieczyszczenia przemysłowe i zupełnie wytrzymała na mróz. Najlepiej rośnie na glebach wapiennych lub obojętnych, zarówno suchych piaszczystych jak i gliniastych. Wymaga stanowisk słonecznych. Zimą śnieg może rozłamywać i zniekształcać korony, aby temu zapobiec należy obwiązywać drzewa sznurem. W kompozycjach roślinnych bardzo mocna, kolumnowa forma o ciemnym kolorze. Można stosować pojedynczo, w grupach lub w szpalerze. Prawdopodobnie pod tą nazwą można spotkać kilka taksonów rozmnażanych wegetatywnie przez szczepienie, pochodzących z różnych roślin matecznych. Między poszczególnymi siewkami mogą występować duże różnice w pokroju i sile wzrostu. Historycznie (do 1959 roku) źródła takiej odmiany nie podają. Po tej dacie zgodnie z Międzynarodowym Kodeksem Nomenklatury Roślin Uprawnych nazwy odmian muszą pochodzić z języków nowożytnych. Wyjątek stanowią nazwy, które nadano przed 1959 r., gdy kodeks wprowadzono. Dlatego używanie nazwy 'Fastigiata' jest nie uprawnione
UWAGA! Bazy danych Związku Szkółkarzy Polskich nie mogą by traktowane jako narzędzie do przeprowadzania wyczerpujących poszukiwań na temat prawnej ochrony odmian i nazw roślin oraz dostępności roślin w ofercie szkółek. Jednocześnie informujemy, że dokładamy wszelkich starań, aby dane prezentowane w naszym serwisie były aktualne i kompletne.
