Aster novi-belgii 'Judith'

Zwarta odmiana astra nowobelgijskiego charakteryzująca się efektowną barwą kwiatów i niskim wzrostem. Tworzy zwarte, półkuliste kępy o średnicy i wysokości 80-90 cm. Rozrasta się przez podziemne rozłogi. Pędy silnie rozkrzewione, gęsto pokryte liśćmi. Liście lancetowate lub podługowate, intensywnie zielone, gładkie. Kwitnie od początku września do połowy października. Koszyczki kwiatowe drobne, o średnicy 3 cm, z fioletowoniebieskimi kwiatami języczkowatymi kontrastującymi z kremowożółtym środkiem, złożonym z kwiatów rurkowatych. Koszyczki osadzone są na ulistnionych szypułkach i zebrane w luźne, silnie rozgałęzione, baldachokształtne wiechy. Pokrywają 30% powierzchni rośliny. Kwiaty miododajne, zwabiają tysiące pszczół i motyli. Rośliny preferują miejsca słoneczne lub lekko ocienione, gleby żyzne, próchniczne, dostatecznie wilgotne i przepuszczalne, o odczynie zasadowym. Nie lubią nadmiaru wilgoci w glebie i w powietrzu. W takich warunkach porażane są często przez choroby grzybowe. W czasie długotrwałej suszy i upałów wymagają systematycznego podlewania. Pozytywnie reagują na ściółkowanie podłoża korą. Szybko wyczerpującą składniki pokarmowe w podłożu, stąd na słabszych glebach, w krótkim czasie obserwujemy zahamowanie wzrostu i kwitnienia roślin. Wskazane jest przesadzanie roślin co kilka lat, a w okresie wegetacji zasilanie kompostem lub roztworami nawozów wieloskładnikowych. Zaschnięte, przekwitłe pędy kwiatostanowe należy wycinać, a jeśli są porażone przez choroby - palić. Odmiana odporna na mróz i zanieczyszczenia powietrza, charakteryzująca się dużą odpornością na mączniaka i wrażliwością na rdzę. Rozmnażana wegetatywnie przez podział roślin matecznych wczesną wiosną lub sadzonki wierzchołkowe w maju-czerwcu. Pasuje do ogrodów nieformalnych w stylu naturalistycznym, rustykalnym i angielskim. Nadaje się do ożywiania monotonnych jesienią fragmentów ogrodu. Można ją wykorzystywać do tworzenia pięknych, barwnych zestawień z innymi odmianami astrów, zróżnicowanych kolorystycznie i pokrojowo. Efektownie wygląda w połączeniu z kwitnącymi w tym czasie dzielżanami, rudbekiami i ozdobnymi trawami. Wspaniale prezentuje się w pojemnikach. Nadaje się także na kwiat cięty.

autorzy opisu tekstowego: Ewa Chojnowska; Związek Szkółkarzy Polskich

grupa roślin	byliny
grupa użytkowa	byliny
forma	bylina
siła wzrostu	roślina wolnorosnąca
pokrój	kępiasty
docelowa wysokość	od 0,5 m do 1 m
barwa liści (igieł)	ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł)	liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów	kwiatostan
barwa kwiatów	fioletowe niebieskie
pora kwitnienia	sierpień wrzesień październik
nasłonecznienie	stanowisko półcieniste stanowisko słoneczne
wilgotność	podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża	odczyn zasadowy
rodzaj gleby	próchniczna
walory	ciekawy pokrój ozdobne z kwiatów roślina miododajna
zastosowanie	ogrody przydomowe parki zieleń publiczna roślina okrywowa kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody) rabaty pojemniki, balkony, tarasy kwiaty cięte w grupach
strefa	4

STREFA	Temp. minimalne
5B	-26°C / -23°C
6a	-23°C / -21°C
6b	-20°C / -18°C
7a	-18°C / -15°C
7b	-15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Ewa Chojnowska Związek Szkółkarzy Polskich