Pospolita paproć leśna o ozdobnych, dużych liściach wyrastających na szczycie krótkiego, prawie poziomego kłącza. Liście delikatne, jasnozielone, do 100 cm długości, podwójnie pierzaste, zaostrzone. Ogonki liściowe krótkie, u nasady pokryte ciemnobrunatnymi lub prawie czarnymi łuskami. Paproć, na spodniej stronie blaszek liściowych, wytwarza kupki zarodni, VII-IX. Dobrze rośnie w cieniu lub półcieniu, na osłoniętych i wilgotnych stanowiskach oraz na umiarkowanie żyznym, lekko kwaśnym podłożu. Roślina stosowana głównie w założeniach naturalistycznych, w parkach, ogrodach. Ze względu na trwałość ulistnienia, żywotność oraz dość silny wzrost może być uprawiana jako roślina okrywowa, sadzona pod drzewami. Dobrze prezentuje się w ogrodach skalnych i na rabatach bylinowych. Gatunek bardzo zmienny, o wielu odmianach o zróżnicowanych blaszkach liściowych. Kłącza wykorzystywane jako surowiec zielarski.
UWAGA! Bazy danych Związku Szkółkarzy Polskich nie mogą by traktowane jako narzędzie do przeprowadzania wyczerpujących poszukiwań na temat prawnej ochrony odmian i nazw roślin oraz dostępności roślin w ofercie szkółek. Jednocześnie informujemy, że dokładamy wszelkich starań, aby dane prezentowane w naszym serwisie były aktualne i kompletne.
