Thuja occidentalis 'Ellwangeriana'
żywotnik zachodni 'Ellwangeriana'
Krzew lub niewielkie drzewo o wielopniowej, szerokostożkowej koronie i kilku wierzchołkach, dorastające po 30 latach uprawy do 5 m wysokości. Gałązki drobne, delikatne, intensywnie rozgałęzione, pokryte łuskowatymi igłami. Na zacienionych gałązkach, wewnątrz korony, zawsze można znaleźć igły szpilkowe i pośrednie formy liści. U starszych roślin przeważa ulistnienie w postaci drobnych łusek. Gałązki szarozielone, zimą brunatniejące. Rośliny długo nie zawiązują szyszek. Wadą krzewów jest podatność na deformacje pod ciężarem śniegu. Jak większość odmian młodocianych wymaga podwyższonej wilgotności powietrza i gleby. Polecana do uprawy w ogrodach przydomowych i parkach, w postaci strzyżonych, niewysokich żywopłotów.
| pochodzenie | pierwsza publikacja: Carrière 1869 Revue Horticole; odkrywca, hodowca (selekcjoner): odmiana uzyskana przed 1869 rokiem w szkółce Ellwanger & Barry, Rochester, Nowy Jork. USA |
| grupa roślin | iglaste |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |
