Wisteria sinensis 'Amethyst'
glicynia chińska 'Amethyst'
synonim łaciński: Wisteria sinensis 'Caroline'
pokrój: pnącze
docelowa wysokość: od 5 m do 10 m
docelowa wysokość: od 3 m do 5 m
nasłonecznienie: stanowisko słoneczne
wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne
walory: roślina miododajna
nagrody: Award of Garden Merit (AGM) przyznawana przez brytyjskie Królewskie Towarzystwo Ogrodnicze (RHS) wartościowym roślinom ogrodowym (2006)
Wysokie i silnie rosnące pnącze tworzące w maju zwisające, ciemnofioletowe, niezbyt długie kwiatostany. Rośnie szybko, owijając się pędami wokół podpór prawoskrętnie i dorastając do wysokości około 6 m. Liście nieparzysto pierzastozłożone z 7-13 jasnozielonych listków o długości 5-8 cm. Na początku rozwoju są brązowe, potem zielenieją, Jesienią zmieniają kolor na żółty. Kwitnie wcześnie, zazwyczaj na początku maja przed lub równocześnie z rozwojem liści. Może powtarzać kwitnienie w lecie. Motylkowe kwiaty mają charakterystyczną budowę. Składają się z żagielka, łódeczki powstałej ze zrośnięcia dwóch płatków oraz dwóch wyrostków u podstawy. Są ciemnofioletowe z żółtą plamą u nasady żagielka i zebrane w grona o długości 20-25 cm, gęstsze niż u odmian glicynii kwiecistej. Kwiaty rozwijają się w nich prawie równocześnie. Mocno i przyjemnie pachną. Intensywnie przyciągają pszczoły i inne owady poszukujące nektaru. Po kwitnieniu tworzy owłosione, spłaszczone i zwisające strąki o długości 10-15 cm, które mogą utrzymywać się przez zimę. Najlepiej kwitnie na stanowiskach ciepłych, nasłonecznionych, osłoniętych. Dobrze rośnie w przeciętnej, umiarkowanie żyznej i wilgotnej glebie. Odmiana odporna na mróz, ale w ostre zimy mogą przemarzać pędy i pąki kwiatowe. Kwiaty mogą być uszkadzane przez późne wiosenne przymrozki. Dla obfitego kwitnienia i utrzymania założonych rozmiarów potrzebuje intensywnego cięcia. Odmiana przydatna do sadzenia w ogrodach przydomowych i na terenach zieleni przy mocnych podporach. Może wspinać się po altanach, pergolach, pniach drzew, być rozpinana na murach albo prowadzona w formie krzewiastej lub piennej. Stara odmiana sprowadzona do Europy z Chin w połowie XIX wieku.
| grupa roślin | pnącza |
| grupa użytkowa | pnącza |
| forma | pnącze |
| siła wzrostu | wzrost typowy dla gatunku |
| pokrój | pnącze |
| docelowa wysokość | od 5 m do 10 m od 3 m do 5 m |
| barwa liści (igieł) | ciemnozielone |
| zimozieloność liści (igieł) | liście opadające na zimę |
| rodzaj kwiatów | pojedyncze pachnące kwiatostan |
| barwa kwiatów | fioletowe |
| pora kwitnienia | maj sierpień |
| nasłonecznienie | stanowisko słoneczne |
| wilgotność | podłoże umiarkowanie wilgotne |
| ph podłoża | odczyn lekko kwaśny do obojętnego |
| rodzaj gleby | przeciętna ogrodowa |
| walory | pachnące kwiaty ozdobne z kwiatów roślina miododajna roślina wabiąca owady zapylające |
| zastosowanie | pnącze na ogrodzenia ogrody orientalne ogrody przydomowe ogrody osiedlowe pnącze na pergole, kraty |
| nagrody | Award of Garden Merit (AGM) przyznawana przez brytyjskie Królewskie Towarzystwo Ogrodnicze (RHS) wartościowym roślinom ogrodowym (2006) |
| strefa | 6 |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |