Taxodium distichum 'Pendulum Novum'
cypryśnik błotny 'Pendulum Novum'
pokrój: przewisający (płaczący, zwisły)
docelowa wysokość: od 5 m do 10 m
nasłonecznienie: stanowisko słoneczne
wilgotność: podłoże podmokłe (bagienne, nadwodne, wodne)
wilgotność: podłoże wilgotne
Drzewo o płaczącej, wąskiej koronie, dorastające w wieku dziesięciu lat do około 4,5 m wysokości, notowane w uprawie w Niemczech już w 1891 roku. Pędy długie zwisające wzdłuż pnia aż do ziemi (wierzchołek także przewisający) pokryte jasnozielonymi igłami. Igły jesienią rudziejące i opadające na zimę wraz z drobnymi pędami. Rośliny w uprawie preferują gleby stale wilgotne a nawet mokre. Stanowisko do uprawy powinno być osłonięte, słoneczne lub półcieniste. Podczas surowych zim szczególnie młode rośliny mogą przemarzać. Ciekawe drzewo polecane do sadzenia w dużych ogrodach i parkach szczególnie w pobliżu cieków i zbiorników wodnych. Odmiana może być także spotykana pod nazwą ‘Pendulum’.
| pochodzenie | pierwsza publikacja: Frederik Porter Smith 1871; odkrywca, hodowca (selekcjoner): Ludwig Beissner, przed 1871 Niemcy; wprowadzenie do handlu: Niemcy |
| grupa roślin | iglaste |
| grupa użytkowa | iglaste |
| forma | drzewo |
| siła wzrostu | wzrost typowy dla gatunku |
| pokrój | przewisający (płaczący, zwisły) |
| docelowa wysokość | od 5 m do 10 m |
| barwa liści (igieł) | jasnozielone |
| zimozieloność liści (igieł) | igły opadające na zimę |
| nasłonecznienie | stanowisko słoneczne |
| wilgotność | podłoże podmokłe (bagienne, nadwodne, wodne) podłoże wilgotne |
| ph podłoża | odczyn lekko kwaśny do obojętnego |
| rodzaj gleby | przeciętna ogrodowa |
| walory | ozdobne z liści/igieł ciekawy pokrój |
| zastosowanie | kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody) parki ogrody przydomowe soliter (pojedynczo) |
| strefa | 6b |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |
