Eremurus ×isabellinus Shelford Hybrids

Kępiasta bylina, grupa odmian mieszańcowych dekoracyjnych ze względu na sztywne, wzniesione kwiatostany w różnych kolorach. Wiosną tworzy kępy trawiastych, wąskich, mięsistych, lancetowatych i niebieskozielonych liści, które mogą osiągać do 30 cm długości. W połowie czerwca liście zaczynają zasychać od końców, a spomiędzy nich wyrastają nagie, mięsiste pędy kwiatostanowe dorastające do wysokości 90-120 cm. W drugiej połowie czerwca i w lipcu na ich wierzchołkach rozwijają się gęste kwiatostany przypominające lisie kity. Kwiaty małe, gwiazdkowate, otwierają się od dołu kwiatostanu ku górze. Zależnie od odmiany, mogą być białe, żółte, pomarańczowe, różowe lub czerwone. Po kwitnieniu rośliny zasychają i wchodzą w okres spoczynku do kolejnego sezonu, o czym należy pamiętać planując dla nich sąsiedztwo. Najlepiej rosną na stanowiskach w pełni nasłonecznionych i osłoniętych od wiatru. Gleba powinna być żyzna, zasobna w substancje organiczne. Musi być bardzo dobrze zdrenowana, co jest warunkiem dobrego zimowania płasko rozłożonych, mięsistych kłączy w charakterystycznym kształcie ośmiornicy. Byliny dość odporne na mróz, ale ich pojawiające się dość wcześnie wiosną liście mogą być narażone na przymrozki. Przydatne do sadzenia jako pionowy akcent na rabatach, w ogrodach żwirowych i preriowych. Kwiatostany cenne jako źródło kwiatów ciętych. Ta grupa odmian powstała pod koniec XIX w. w Wielkiej Brytanii w wyniku skrzyżowania gatunków Eremurus stenophyllus i E. olgae. Ciekawostką jest fakt, że człon nazwy gatunkowej tej rośliny pochodzi od koloru izabelowatego, czyli płowożółtego, dzisiaj zarezerwowanego prawie wyłącznie dla rodzaju umaszczenia końskiej sierści.

autorzy opisu tekstowego: Wojciech Górka; Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie	odkrywca, hodowca (selekcjoner): Michael Foster Wielka Brytania; wprowadzenie do handlu: XIX wiek
grupa roślin	byliny
grupa użytkowa	byliny
forma	bylina
siła wzrostu	wzrost typowy dla gatunku
pokrój	kępiasty
docelowa wysokość	od 1 m do 2 m
barwa liści (igieł)	szare, niebieskawe, srebrzyste
zimozieloność liści (igieł)	liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów	pojedyncze kwiatostan
barwa kwiatów	kremowe białe czerwone pomarańczowe różowe żółte
pora kwitnienia	czerwiec lipiec
nasłonecznienie	stanowisko słoneczne
wilgotność	podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża	roślina tolerancyjna odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby	piaszczysta przeciętna ogrodowa próchniczna
walory	ciekawy pokrój ozdobne z kwiatów roślina miododajna roślina wabiąca owady zapylające
zastosowanie	ogrody przydomowe kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody) rabaty kwiaty cięte w grupach ogrody osiedlowe
strefa	5

STREFA	Temp. minimalne
5B	-26°C / -23°C
6a	-23°C / -21°C
6b	-20°C / -18°C
7a	-18°C / -15°C
7b	-15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Wojciech Górka Związek Szkółkarzy Polskich