Echinacea 'Dixie Sun'
jeżówka 'Dixie Sun'
pokrój: kępiasty
docelowa wysokość: od 0,5 m do 1 m
nasłonecznienie: stanowisko słoneczne
wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża: roślina tolerancyjna
walory: roślina miododajna
zastosowanie: zieleń publiczna
Zwarta, zdrowo rosnąca bylina o wyprostowanym pokroju i licznych, pojedynczych, złocistożółtych kwiatostanach. Należy do otrzymanej w USA serii Dixie. Tworzy kępy dorastające w trakcie kwitnienia do 55-70 cm wysokości, silnie rozgałęziające się od postawy. Pędy i liście są ciemnozielone, pokryte krótkimi, szorstkimi w dotyku włoskami. Liście jajowato-lancetowate, odziomkowe osadzone na długich ogonkach, łodygowe – siedzące. Kwiaty są zebrane w duże koszyczki kwiatostanowe o średnicy nawet 10 cm, osadzone pojedynczo na szczytach sztywnych łodyg. U tej odmiany kwiaty języczkowe są złocistożółte, zebrane po około 20 w okółek na brzegu kwiatostanu. Mają do 4,5 cm długości i 14 mm szerokości. Są szeroko rozpostarte, tylko pod koniec kwitnienia lekko zwisają ku dołowi. Wnętrze kwiatostanu wypełniają krótkie, zielonkawobrązowe kwiaty rurkowate, ułożone na wypukłym dnie koszyczka tworząc regularną główkę. Kwitnie bardzo obficie i długo, od końca czerwca do września, czasem nawet do października. Kwiatostany intensywnie wabią motyle oraz inne owady poszukujące nektaru. Po kwitnieniu rośliny tworzą dekoracyjne, wypełnione nasionami główki owocostanowe, przypominające kolczaste jeże. Pozostawione na zimę stanowią przysmak dla drobnych ptaków, np. szczygłów. Bylina odporna na mróz i o niewielkich wymaganiach. Najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych oraz w żyznej, przepuszczalnej i umiarkowanie wilgotnej glebie. Dobry drenaż jest warunkiem prawidłowego zimowania. Po zadomowieniu dość dobrze znosi susze. Może wymagać podpierania. Rośliny należy co kilka lat dzielić i rozsadzać, aby utrzymać zdrowy rozwój i intensywne kwitnienie. Odmiana polecana do sadzenia na rabatach bylinowych w ogrodach przydomowych, zieleni miejskiej i osiedlowej. Może być wykorzystywana w zestawieniach naturalistycznych, np. ogrodach preriowych. Kwiaty nadają się do cięcia.
| pochodzenie | odkrywca, hodowca (selekcjoner): Harini Korlipara USA; wprowadzenie do handlu: Terra Nova Nurseries, Inc. 2015 USA |
| grupa roślin | byliny |
| grupa użytkowa | byliny |
| forma | bylina |
| siła wzrostu | wzrost typowy dla gatunku |
| pokrój | kępiasty |
| docelowa wysokość | od 0,5 m do 1 m |
| barwa liści (igieł) | ciemnozielone |
| zimozieloność liści (igieł) | liście opadające na zimę |
| rodzaj kwiatów | pojedyncze kwiatostan |
| barwa kwiatów | żółte |
| pora kwitnienia | czerwiec lipiec sierpień wrzesień październik |
| nasłonecznienie | stanowisko słoneczne |
| wilgotność | podłoże umiarkowanie wilgotne |
| ph podłoża | roślina tolerancyjna odczyn lekko kwaśny do obojętnego |
| rodzaj gleby | przeciętna ogrodowa roślina tolerancyjna |
| walory | ozdobne z kwiatów roślina miododajna roślina wabiąca owady zapylające |
| zastosowanie | ogrody przydomowe zieleń publiczna kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody) rabaty kwiaty cięte w grupach ogrody osiedlowe |
| strefa | 4 |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |
