Helenium 'Can Can'
dzielżan 'Can Can'
Grupa Autumnale
pokrój: kępiasty
docelowa wysokość: od 1 m do 2 m
nasłonecznienie: stanowisko słoneczne
wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża: roślina tolerancyjna
walory: roślina miododajna
zastosowanie: zieleń publiczna
Kwitnąca bardzo obficie późnym latem dość wysoka bylina o dużych koszyczkowatych kwiatostanach, czerwonopomarańczowych, płynnie przechodzących w złocistożółte na końcach kwiatów języczkowatych. Tworzy zwarte kępy dorastające do wysokości 90-150 cm, zależnie od warunków, w jakich rośnie. Łodygi proste, zielone, bardzo sztywne, rozgałęzione dopiero w górnej części. Liście lancetowate, ciemnozielone o długości do 5-15 cm. Kwiaty zebrane w koszyczki o średnicy około 3-3,5 cm rozwijają się na szczytach pędów w sierpniu i tworzą się sukcesywnie do września. Kwitnie nieco krócej niż inne dzielżany, ale wyjątkowo obficie. Położone na brzegu koszyczka kwiaty języczkowate są ząbkowane, czerwonopomarańczowe, mniej więcej w dwóch trzecich odległości od wnętrza kwiatostanu przechodzą płynnie w kolor złocistożółty. Kwiaty rurkowate brązowoczekoladowe z licznymi żółtymi pylnikami, osadzone w kształcie kopuły na wypukłym dnie kwiatostanu. Roślina miododajna, uwielbiana przez owady zapylające. Wymaga gleb żyznych, umiarkowanie wilgotnych oraz przepuszczalnych. Najlepiej kwitnie na stanowiskach słonecznych. Jest wystarczająco odporna na mróz. Mimo dość dużych rozmiarów pozostaje sztywna i nie wymaga podpierania. Co kilka lat byliny te należy dzielić i przesadzać w celu utrzymania intensywnego kwitnienia. Polecana do sadzenia w ogrodach przydomowych oraz zieleni miejskiej. Dobrze sprawdza się na rabatach bylinowych w ogrodach wiejskich, naturalistycznych i preriowych. Długie pędy kwiatostanowe przydatne do ścinania.
| pochodzenie | odkrywca, hodowca (selekcjoner): Peter i Bärbel Zur Linden Niemcy; wprowadzenie do handlu: Ball Horticultural Company USA |
| grupa roślin | byliny |
| grupa użytkowa | byliny |
| forma | bylina |
| siła wzrostu | wzrost typowy dla gatunku |
| pokrój | kępiasty |
| docelowa wysokość | od 1 m do 2 m |
| barwa liści (igieł) | ciemnozielone |
| zimozieloność liści (igieł) | liście opadające na zimę |
| rodzaj kwiatów | pojedyncze kwiatostan |
| barwa kwiatów | czerwone pomarańczowe wielobarwne żółte |
| pora kwitnienia | sierpień wrzesień |
| nasłonecznienie | stanowisko słoneczne |
| wilgotność | podłoże umiarkowanie wilgotne |
| ph podłoża | roślina tolerancyjna odczyn lekko kwaśny do obojętnego |
| rodzaj gleby | przeciętna ogrodowa roślina tolerancyjna |
| walory | ozdobne z kwiatów roślina miododajna roślina wabiąca owady zapylające |
| zastosowanie | ogrody przydomowe zieleń publiczna kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody) rabaty kwiaty cięte w grupach soliter (pojedynczo) ogrody osiedlowe |
| strefa | 5 |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |